Έτος 1987. Οι Whitesnake κυκλοφορούν το ομώνυμο τους album και βάζουν φωτιά στα charts. Τραγούδια όπως το "Still of the Night" και το "Is this Love" παίζονται μέρα-νύχτα από το MTV. Ο David Coverdale και η παρέα του γεύονται την επιτυχία σε βαθμό που δεν φαντάζονταν ούτε στα πιο τρέλα τους όνειρα. Όμως ο John Sykes, υπεύθυνος για τα riff και co-writer σε όλα τα τραγούδια του δίσκου (πλην των επανεκτελέσεων "Here I Go Again" και "Cryin in the Rain"), δεν ήταν εκεί για να γευτεί την αναγνωρισιμότητα. Ο Sykes, ο οποίος μπήκε στους Whitesnake γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 80, δυστυχώς δεν κατάφερε να συνυπάρξει για πολύ με τον David Coverdale. Όταν συγκρούονται δύο τόσο μεγάλοι εγωισμοί, συνήθως το αποτέλεσμα είναι η δημιούργια εντάσεων και διενέξεων. Οπότε, λίγο πριν την κυκλοφορία του "1987" - ή "Whitesnake", αν προτιμάτε - ο Coverdale παίρνει την απόφαση να απολύσει όλα τα μέλη της μπάντας του, με πρώτο και καλύτερο τον Sykes φυσικά.
Ο βιρτουόζος κιθαρίστας δεν έμεινε για πολύ χωρίς ασχολία. Έπειτα από το πέρασμα του από τους Tygers of Pan Tang, Thin Lizzy και Whitesnake, έφτασε η ώρα για τον Sykes να δημιουργήσει τη δική του μπάντα. Μετά από μερικές αρχικές αλλαγές, το lineup οριστικοποιείται εν τέλει το 1988 με τον Tony Franklin στο μπάσο, τον γυρολόγο Carmine Appice στα drums και τον Sykes στα φωνητικά και την κιθάρα. Το νεοσύστατο συγκρότημα παίρνει το όνομα Blue Murder και ο ομώνυμος δίσκος κυκλοφορεί την επόμενη χρονιά.
Αν και τα 80s δεν ήταν καλή δεκαετία για το Rock, υπήρξαν αρκετά αξιόλογα album. Πολλά από αυτά χάθηκαν μέσα στον Hair metal/Poser οχετό που πλημμύρισε τη μουσική σκηνή γύρω στα τέλη της δεκαετίας. Φυσικά δεν μιλώ για μπαντάρες τύπου Cinderella και Skid Row, αλλά για φθηνούς αντιγραφείς όπως οι Nitro και οι Diamond Rexx. Το "Blue Murder" είναι ένα από αυτά τα album που χάθηκαν. Αν και αρχικά είχε κάποια προβολή χάρη στο hit "Jelly Roll", δυστυχώς πολύ γρήγορα ξεχάστηκε. Είναι πραγματικά κρίμα γιατί το ντεμπούτο της μπάντας είναι ένας από τους καλύτερους Hard Rockin δίσκους των 80s.
Φανταστικό από την αρχή μέχρι το τέλος, το "Blue Murder" είναι το album στο οποίο ο Sykes πιάνει το 100% της απόδοσής του. Τρομερή κιθαριστική δουλειά, που εξυπηρετεί απόλυτα τις πολύ όμορφες συνθέσεις. Το drumming του μπαρουτοκαπνισμένου Appice και το μπάσο του πολύπειρου sessionα Franklin, ακούγονται υπέροχα δίπλα στην κιθάρα του Sykes. Η παραγωγή του Bob Rock είναι όσο πομπώδης χρειάζεται και αναδυκνύει τα τραγούδια της μπάντας. Άλλωστε είναι ειδήμων σε τέτοια ηχητικά αποτελέσματα. Είναι απορίας άξιον γιατί το "Jelly Roll" δεν πήρε το airplay που του αναλογούσε, ενώ το "Out of Love" θα έπρεπε να αναφέρεται σε κάθε συζήτηση και λίστα που αφορά τις καλύτερες power μπαλάντες ever. Το επικό αριστούργημα "Valley of the Kings" θυμίζει τους Zeppelin στα καλύτερα τους. Το θέμα των πλήκτρων στο Billy είναι απλά μαγευτικό και το τραγούδι "Blue Murder" αποτελεί ακόμα μια ξεχωριστή στιγμή του δίσκου. Πολύ θετική αίσθηση μου άφησαν και οι στίχοι, οι οποίοι κατά κύριο λόγο ξεφεύγουν από τα στεγανά των 80s (αγάπη, χωρισμός, sex και άλλα τέτοια πρωτότυπα θέματα...). Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τον λόγο που τέτοια τραγούδια δεν ακούγονται ούτε στο ραδιόφωνο, ούτε σε rock και metal bars. Και για να μην λέω μόνο τα θετικά, αν δεν υπήρχαν στον δίσκο το κάπως ενοχλητικό "Ptolemy" και το τελείως Whitesnake-ικό "Black Hearted Woman", δε θα πείραζε κανένα.
Τέλος, μιας και μόλις αναφέρθηκα στους Whitesnake, αξίζει να ειπωθεί ότι και αυτοί κυκλοφόρησαν album το 1989. Η σύγκριση ανάμεσα στο "Blue Murder" και το "Slip of the Tongue", της πρώην μπάντας του Sykes, είναι αναπόφευκτη. Στο Sykes vs Coverdale λοιπόν σημειώσατε άσσο. Πολύ άνετο άσσο...
Tracks Listing:
1.Riot
2.Sex Child
3.Valley of the Kings
4.Jelly Roll
5.Blue Murder
6.Out of Love
7.Billy
8.Ptolemy
9.Black-Hearted Woman
Band Lineup:
Vocals/Guitar: John Sykes
Bass: Tony Franklin
Drums: Carmine Appice
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου