Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2012

Review: Ken Hensley - Love & Other Mysteries (2012)



Καινούρια κυκλοφορία για δεύτερη συνεχή χρονιά από τον Ken Hensley (πρώην πλήκτρα και συνθέτη του συνόλου σχεδόν των επιτυχιών των Uriah Heep), ο οποίος μπήκε δυναμικά στην δεκαετία των 10s. Μετά λοιπόν το, απλά αξιοπρεπές, περσινό "Faster" - το οποίο περιείχε βέβαια την υπερκομματάρα "Set me Free from Yesterday"- ο Ken συνεχίζει την προσωπική του διαδρομή με το album "Love & Other Mysteries".

Για να είμαι ειλικρινής ο τίτλος με ξένισε... Love and other mysteries από έναν καλλιτέχνη με hard rock και aor καταβολές; What the fuck? Δηλαδή τι θα έχει μέσα; Μπαλάντες και καψουροτράγουδα; Αυτές ήταν μερικές από τις πρώτες σκέψεις που έκανα πριν την παρθενική ακρόαση. Η αλήθεια είναι ότι δεν έπεσα και πολύ έξω. Όποιος λοιπόν περιμένει έναν δίσκο με οργασμικό Hammond και δυνατές κιθάρες, που θυμίζουν Uriah Heep ή έστω τις πιο FM rock στιγμές του Hensley, καλύτερα να ακούσει ξανά το "Look at Yourself" ή το "Demons and Wizards", καθώς στην προκειμένη περίπτωση  πλανάται πλάνην οικτρά. Το "Love & Other Mysteries" είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος. Ένας δίσκος γεμάτος slow τραγούδια, πολύ προσωπικά και με ιδιαίτερη έμφαση στους στίχους. Το hammond και οι ηλεκτρικές κιθάρες βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα, για να μην πω "τριτοτέταρτη", και συμπληρώνουν απλά και όμορφα το πιάνο που κυριαρχεί σε όλον το δίσκο, μαζί με τα strings και το μπάσο.

Επειδή, προσωπικά όταν ακούω για δίσκο με μπαλάντες συνήθως βγάζω σπυριά, και φαντάζομαι δεν είμαι ο μόνος, νιώθω την ανάγκη να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα πριν συνεχίσω να γράφω. Όντως ο δίσκος αποτελείται αποκλειστικά από μπαλάντες και αργά κομμάτια, αλλά μπαλάντες που δεν έχουν καμία σχέση με τραγούδια εμετούς από γνωστές "κοψοφλεβομπάντες", που δε λένε να σταματήσουν (βλέπε προς Γερμανία μεριά... Ναι για τους Scorpions γράφω φυσικά!). Το "Love & other mysteries" κυλάει υπέροχα από την αρχή μέχρι το τέλος, χωρίς να κουράζει τον ακροατή. Δεν υπάρχει ούτε ένα τραγούδι που θα μπορούσε να θεωρηθεί αδιάφορο ή filler, με την εξαίρεση ίσως του "Respiro tu Amor", το οποίο και αποτελεί απλά μια επανεκτέλεση του "No Matter" με ισπανικούς στίχους.

Εκτός του Ken Hensley, ο οποίος έχει αναλάβει τα φωνητικά στα μισά τραγούδια του album -με πολύ καλά αποτελέσματα μάλιστα- συναντάμε και διάφορους guest τραγουδιστές. Η άγνωστη στο ευρύ κοινό Sarah Rope, ερμηνεύει εξαιρετικά το "(Please) Τell me When", ένα από τα καλύτερα τραγούδια του album. Οι Ιταλοί Irene Fornaciari και Roberto Tiranti συνδυάζονται πολύ όμορφα στα "No Matter" - άλλη μια κορυφή του δίσκου- και "Little guy", ενώ ο τελευταίος τραγουδάει solo και το "Ruspiro tu Amor". Η Fornaciari κέρδισε αναγνωρισιμότητα χάρη στο φεστιβάλ του San Remo το 2009, ενώ ο Tiranti είναι φυσικά ο τραγουδιστής των powerάδων Labyrinth. Επιπλέον, στον δίσκο συμμετέχει και ο τιτάνιος Glenn Hughes (δηλαδή τώρα εγώ άνοιξα αυτή τη παρένθεση για να γράψω ποιος είναι ο Hughes και που έχει παίξει;... Αχααα... OK... Ας κλείσω την παρένθεση και θα προσποιηθούμε ότι δεν την άνοιξα ποτέ...), ο οποίος χαρίζει τη φωνή του στο εκπληκτικό "Romance", μαζί με την παντελώς άγνωστη Βουλγάρα τραγουδίστρια Santra Salkova. Το "Romance" βέβαια δεν είναι καινούριο τραγούδι, καθώς έχει κυκλοφορήσει το 2006 με την φωνή του Ken Hensley, αλλά αυτή τη φορά οι ερμηνείες των Hughes και Salkova το ανεβάζουν ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά. Εξαιρετικές στιγμές του δίσκου, αποτελούν επίσης και το "Eyes ( The Girl in the Purple Dress)", το "Walk Away" με τη Americana ψιλο-Springsteen αισθητική του, καθώς και το "Come to Me".

Overall, το album είναι ένα πολύ ευχάριστο άκουσμα, ειδικά για καταστάσεις όπου ο ακρότης θέλει να χαλαρώσει. Γενικότερα όταν ένα καλλιτέχνης κυκλοφορεί κάτι που αποκλίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό από το προσωπικό του ύφος, πάντα υπάρχει μεγάλο ρίσκο και ελλοχεύει ο κίνδυνος της πατάτας. Ο Hensley όμως απέφυγε αυτό το σκόπελο, όπως θα μπορέσετε να διαπιστώσετε και εσείς, αν δώσετε μια ευκαιρία στο "Love & Other Mysteries".

Tracks Listing:

1. (This) Bleeding Heart (4:47)
2. Romance (4:53)
3. (Please) Tell Me When (4:41)
4. No Matter (2:54)
5. Come To Me (3:47)
6. This House (3:58)
7. Walk Away (2:44)
8. Eyes (The Girl In The Purple Dress) (3:48)
9. Respiro tu amor (2:51)
10. Little Guy (3:48)

3 σχόλια:

  1. Από το Silent Hill είναι το εξώφυλλο; Τι σκατά... :P Στο επόμενο μάλλον θα βάλει το τέρας από το Amnesia!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι λίγο άθλιο... η αλήθεια να λέγεται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βασίλης Κυριακίδης: Never judge a book by its cover ;) (και, στην προκειμένη περίπτωση, album :P)

    ΑπάντησηΔιαγραφή