Top 10 of 2012: #7 Rush - Clockwork Angels

Επιστροφή στα concept albums εν έτη 2012 για το Καναδούς θεούς, με την κυκλοφορία του sci-fi "Clockwork Angels" (η ιστορία του οποίου θα κυκλοφορήσει και σε βιβλίο). Η μουσική κινείται λίγο πολύ στα πλαίσια του "Snakes & Arrows", απλά με περισσότερα prog στοιχεία. Φυσικά δεν χρειάζεται να μπω στον κόπο να σχολιάσω το μουσικό επίπεδο των Lee, Lifeson και Peart, καθώς και οι τρεις είναι βιρτουόζοι στο όργανο τους. Δε μπορώ να μην αναφερθώ όμως ειδικά στον Peart, ο οποίος ακόμα και μετά από τόσα χρόνια εξελίσσει ασταμάτητα το παίξιμο του. Το ίδιο έκανε και στο "Clockwork Angels", καταφέρνοντας έτσι να έχει ίσως τον πλέον καταλυτικό ρόλο στο δίσκο, συνυπολογιζομένου βέβαια και του στιχουργικού κομματιού, που ως συνήθως ανέλαβε.

Τραγούδια όπως το πολύ σύγχρονο ηχητικά "The Wreckers", το δυναμικό "Headlong Flight" με τη βουτιά που κάνει στις τέσσερις δεκαετίες του παρελθόντος της μπάντας και το δαιδαλώδες "The Garden" - ίσως το καλύτερο κομμάτι του δίσκου - κερδίζουν άξια τη θέση τους δίπλα στα κλασσικά τραγούδια του live setlist των Rush. Το album αυτό επιδεικνύει περίτρανα το λόγο που οι Καναδοί χαίρουν της εκτίμησης όλων στη rock κοινότητα και γιατί, παρά τα χρόνια τους, συνεχίζουν ακόμα να κερδίζουν οπαδούς και να γεμίζουν με άνεση αρένες 50.000 θέσεων. Το μόνο που θα πω πριν κλείσω, είναι ότι ελπίζω να τους δω ζωντανά πριν βγουν στη σύνταξη, που από τα λεγόμενα τους δε θα αργήσει και πολύ να συμβεί. Κι ας έχει σπάσει η φωνή του Geddy Lee, παραμένει τιτανοτεράστιος και τιτανομέγιστος. RUSH ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!